ၿပံဳးစရာေလး...(ဂင္ႀကီး)

စာေရးမယ္..ေရးမယ္နဲ႕ မေရးျဖစ္တာအေတာ္ေလးၾကာသြားတယ္ဗ်ာ မိတ္ေဆြေတြကို ေတာင္းပန္ပါရေစ ကမၻာ့ေငြေၾကးအၾကပ္အတည္းက က်ေနာ္႕ကိုလည္းရိုက္ခတ္သြားလို႕ပါဗ်ာ။ အလုပ္အကိုင္မရွိေတာ့ ေတာက္တိုမယ္ရေတြလုပ္ေနရတာ ပိုေတာင္အလုပ္ရႈပ္ေနေသးသဗ်ာ
မေဟသီက အလုပ္ရွိေနေသးေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ႕ဗ်ာ။ သမီးေလးေတြနဲ႕ပိုအခ်ိန္ ေပးျဖစ္တယ္ဗ်ာ သူတို႕နဲ႕ေန အိမ္အလုပ္ေလးလုပ္၊ ဂစ္တာေလးတီး၊ စာေလးဖတ္ ခေလးေတြအိမ္စာဝိုင္းလုပ္ေပး ေတာ္ေတာ္ေလးလက္မလည္ပါဘူးဗ်ိဳ႕ အေရးဆိုပ်က္ေနတတ္ တဲ့ က်ေနာ္စီးေတာ္ယာဥ္ႀကီးကလဲ ဒုကၡေပးလိုက္တာ ၂ရက္ေလာက္ ကားမရွိေတာ့့ သြား စရာလာစရာေတြေတာင္ မသြားရျပန္ဘူး ပိုက္ဆံနည္းနည္းကုန္ေတာ့မွ႕ သြားခြင့္ျပဳတယ္ ဗ်ာ ကားဆိုးသခင္ ေမာင္ေမာင္ဂင္ေပါ႕ဗ်ာ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ..။
အခုနည္းနည္းေရးျခင္တာေလးကေတာ့ က်ေနာ္ၾကားဘူးခဲ့တဲ့ ၿပံဳးစရာေလးေပါ့ဗ်ာ လူဆိုတာ အၾကပ္အတည္းေတြကိုရင္ဆိုင္တဲ့အခါ စိတ္ညစ္စရာနဲ႕ခ်ည္းေတာ့မျဖစ္ဘူးေလဗ်ာ အနည္းဆံုး ေတြးၿပီးၿပံဳးတတ္တဲ့အေနအထားေလးေတြေတာ့ ရွိရမွာေပါ႕ စိတ္ထိုင္ညစ္ ေနရံုနဲ႔ေတာ့ အလားကားေပါ႕ ဟုတ္ဘူးလား..။
ဒီလိုဗ်ိဳ႕ တခါကရြာတရြာမွာ ဦးျမႀကီးဆိုတာရွိသတဲ့ လူလတ္ပိုင္းေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္၊ သူ႕မွာ သူအလြန္ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူ႕ရဲ႕ ဇနီးေခ်ာ မလွဆိုတာရွိသတဲ့ မိဘေတြေပးစားထားတာဗ် ေတာသူေတာင္သားသဘာဝေပါ႕ဗ်ာ ဦးလွႀကီးကလယ္ယာလုပ္၊ ေငြရွာ၊ ေဒၚလွက အိမ္ ေထာင္မႈထိိမ္း၊ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးတာဝန္ယူ၊ သားသမီးေတြကိုရင္အုပ္မကြာ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေလွ်ာက္ ဦးျမႀကီးက သူ႕မိိန္းမကို အလွလို႕ေခၚသဗ် ေဒၚလွကေတာ့ဗ်ာ ေတာသူေတြသဘာ ဝအတိုင္းေခၚသဗ် (ကျမ) ကိုျမလို႕ေခၚတယ္ဗ်။ ဦးျမႀကီးက အႏုပညာပိုးရွိတယ္ဗ် တခါတခါ မယ္ဒိုလင္တီးၿပီး သီခ်င္းေလးဘားေလးဆိိုတတ္တယ္ စာတိုေပစေလးလဲဖတ္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဗ်ာ သူ႕မွာအႏုပညာပိုးရွိေနတယ္ေလ ဒီေတာ့ဗ်ာ တခါတေလ ႏူႏူးညံညံ ခံစားတတ္တာ ေလးေတြရွိတာေပါ႕ေလ..။
တရက္သား လယ္ေတာကအျပန္ ရြာထိပ္ကေရကန္နားေရာက္ေတာ့ အပ်ိဳလူပ်ိဳ ခ်ိန္းေတြ႕ ေနတာေတြ႕သတဲ့ အမွတ္တမဲ့မို႕ သူလဲ အသာေလးေခ်ာင္းၾကည့္မိတာေပါ႕ဗ်ာ ဦးျမေတြ႕တာ ေလ လားလား….ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကိုခၽႊဲေနတာတဲ့ဗ်ိဳ႕ သမီးရည္းစားသဘာဝ ေပါ႕ဗ်ာ (အေတြးေတြလဲေခ်ာ္မသြားၾကပါနဲ႕အံုး) တြတ္တီးတြတ္တာေလးေတြ ေျပာေနၾက တာေပါ႕ဗ်ာ ခနၾကည့္ၿပီး ဆက္မၾကည့္ေတာ့ပါဘူး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ လမ္း ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ လူ႕သဘာဝေပါ႕ဗ်ာ ေအာ္ (အလွ)ငါ႕ကို တခါမွဒီလိုမခၽႊဲဘူးဖူး……… ေအးေလ ဦးျမႀကီးတို႕က မိဘကေပးစားတာဆိုေတာ့ ဒီလိုသမီးရည္းစားဘဝမွာေတြ႕တတ္တဲ့ တြတ္တီး တြတ္တာေလးေတြ မႀကံဳခဲ့ရဘူးေပါ႕ေလ ေဒၚလွကလဲ အရိုးႀကီးမလား တြတ္တီးတြတ္တာ ေျပာေလ့မရွိဘူးတဲ့ မယားဝတၱရားေတာ့ေၾကသဗ်ိဳ႕။
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ မိန္းမကိုခၽႊဲခိုင္ရင္ေကာင္းမလားလို႕ ဦးျမႀကီးေတြးမိတာေပါ႕ ဇနီးမယား ကခၽႊဲႏြဲ႕ေျပာတာေလး ဆိုတာ…ေတြးရင္းေတြးရင္းသူဖာသာတေယာက္တည္းေတာင္ၿပံဳးမိတယ္တဲ့ဗ် ဒါနဲ႕အိမ္ေရာက္ေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ “အလွေရ လာပါအံုးဟ” “ဘာလဲေတာ့ကျမ” “ေတာ့္ဟာကလဲ တကတည္းေတာ္” ေျပာရင္းေဒၚလွအနားေရာက္လာေတာ့ “အလွနင္ငါ႕ ကိုခၽႊဲၾကည့္ပါလားဟ” “အယ္ေတာ္က်ဳပ္မလုပ္တတ္ပါဘူး” “နင္နဲ႕ငါေပါင္းလာတာ ၁၅ ႏွစ္ရွွိၿပီ နင္တခါမွ ငါ႕ကို ခၽႊဲေျပာတာႀကံဳဘူးေပါင္ဗ်ာ” ဦးျမႀကီးဒီလိုတခါမွမေျပာဘူးတာရယ္ သူ႕မ်က္ ႏွာအကဲခတ္လိုက္ေတာ့လဲ ဝမ္းနည္းသလိုလိုဘာလိုလိုေလးဆိုေတာ့ ေဒၚလွေတြးမိသ တဲ့…ေအာ္ ငါ႕ေယာကၤ်ားသနားပါတယ္လို႕…..“က်ဳပ္ကဘယ္လိုခၽႊဲရမွာလဲေတာ္” လို႕ဆိုေတာ့ ဦးျမႀကီးမ်က္ႏွာၿပံဳးေရာင္သန္းလာၿပီး “ခၽႊဲတတ္သလိုသာခၽႊဲေပါ႕ဟ” လို႕ဆိုသတဲ့ ဒါနဲ႕ပဲေဒၚလွတေယာက္ အင္း..ရြာေနာက္ပိုင္းမတုတ္ မုန္႕ဟင္းခါးေတာင္မစားရတာ ၾကာပါေပါ႕လားလို႕ ေတြးမိရင္း…“ဟြန္႕ မတုတ္မုန္ဟင္းခါးစားခ်င္တယ္”လို႕ ေျပာလိုက္ ..အဲ့ေလ ခၽႊဲလိုက္သတဲ့ ဒါေပမဲ့ တခါမွဒီလိုမေျပာဘူးေတာ့ စကားလံုးေတြသာထြက္ လာၿပီးေျပာပံုက ေတာင့္ေတာင့္ႀကီး အသက္မပါဘူးေပါ႕ဗ်ာ ဒီမွာတင္ ဦးျမႀကီးမ်က္ေထာက္ ႀကီးနီလာၿပီး “ဒီမိန္းမ နင့္ဟာကခၽႊဲတာမွမဟုတ္တာ အဲ့ဒါ ငတ္တာဟဲ့ ငတ္တာ” လို႕ေျပာ သတဲ့ဗ်ာ…..။

ဂင္ႀကီး