Thursday, February 19, 2009

က်ေနာ္ၾကည့္ဘူးေသာ ေဘာ္လံုးပြဲတခ်ိဳ႕

photo source- DVB sport

က်ေနာ္ခံုမင္ႏွစ္သက္၊ဝါသနာထံုခဲ့တဲ့အထဲမွာ ေဘာ္လံုးအားကစားနည္းကို စိတ္ဝင္တစားရွိခဲ့ တာလဲပါတာေပါ႕။ က်ေနာ္တ္ို႕ငယ္ငယ္က ဒီဇင္ဘာလဆို ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ တပတ္တရက္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲေတြလုပ္ခဲ့တာေလ ဆုေၾကးဘာညာက ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့ ခေလး၊ လူငယ္ ေတြ အတြက္ေတာ့ အားကစားၿပိဳင္ပြဲေလးေတြရွိတာေပါ႕ဗ်ာ အဲ့ဒီရက္ဆို က်ေနာ္တို႕ ရြယ္ တူေလးေတြစုၿပီး (Small Goal) ဂိုးက်ဥ္း ၿပိဳင္ပြဲေလးေတြကစားရတာေလ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ မနက္ ၄ နာရီေလာက္ဆို အခ်င္းခ်င္းလိုက္ႏိုးၾက ဘယ္ရပ္ကြက္ ကၿပိဳင္ပြဲကေကာင္းတယ္ စာရင္းျမန္ျမန္သြားေပးမွ ၿပီးရင္လူစုၾက ကစားၾကေပါ႕ေလ က်ေနာ္တို႕ကစားခဲ့ရတာ ကစားကြင္းမွာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး အဲ့ဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္တို႕ၿမိဳ႕က တခ်ိဳ႕လမ္းေတြဟာ သဲလမ္းေတြဆိုေတာ့ ၇ ႏွစ္ ၈ႏွစ္ခေလးေတြအတြက္ေတာ့ ကစားရတာ တဖက္ ၅ ေယာက္ပြဲေလးေတြအတြက္အေတာ္ပါပဲဗ်ာ။
ငယ္ငယ္ကေဘာ္လံုးပြဲေလးေတြကစားခဲ့တာ ေဘာ္လံုးပြဲေတြၾကည့္ခဲ့ၾကတာေတြကို အမွတ္ရ ေနဆဲပါ။ က်ေနာ္ၾကည့္ခဲ့ရတဲ့ေဘာ္လံုးပြဲထဲမွာ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တုန္းက ဂ်ာမဏီ(အဲ့ဒီအခ်ိန္က အေနာက္ဂ်ာမဏီ) မွာက်င္းပတဲ့ ျမဴးနစ္ကမၻာ့အိုလံပစ္ ေဘာ္လံုးၿပိဳင္ပြဲမွာ ျမန္မာအသင္း ေျခစစ္ပြဲေအာင္ၿပီး ဝင္ေရာက္ကစားခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ၾကည့္ရတာက အဲ့ဒီ့ၿပိဳင္ပြဲမဟုတ္ပါဘူး အဲ့ဒီ့ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဝင္ကစားခြင့္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလုပ္ခဲ့တဲ့ အာရွဇံု ေျခစစ္ပြဲပါ တိုက္ရိုက္ၾကည့္ရတာမဟုတ္ပါဘူး တိုက္ရိုက္လြင့္တဲ့ျမန္မာ့အသံေရဒီယို ေဘာ္လံုးပြဲအစီအစဥ္ ကို အိမ္က Phillip ေရဒီယိုကေလးနဲ႕ အေဖရယ္၊က်ေနာ္ရယ္ အိမ္နားက ဝါသနာအိုးဦးေလး ေတြရယ္နားေထာင္ခဲ့ၾကတာပါ။ ခေလးဆိုေတာ့ဗ်ာ ျမန္မာအသင္းႏိုင္တာ၊ဂိုးေတြသြင္းတာကို ေရဒီယိုအစီအစဥ္ေၾကျငာသူက အားရပါးရေၾကျငာလိုက္တိုင္း က်ေနာ္ကထထခုန္တာ ေအာ္လိုက္တာလဲမနည္းပဲေလ အိမ္ေဘးနားကဦးေလးေတြဆို ကိုယ္အသင္းက ဂိုးသြင္း လို႕ဝမ္းသာၾကသလို က်နာ္ထထေအာ္တာၾကည့္ၿပီး တဝါးဝါးနဲ႕ပြဲၾကေနတာေပါ႕ အဲ့ဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္၂ တန္းပဲရွိေေသးတာေလ ေဘာ္လံုးပြဲနားေထာင္ၿပီးရင္ လမ္းမထြက္ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႕ ေဘာ္လံုးကန္ၾကတာဗ် ေတာ္ေတာ္ေျခေတြ႕ၾကတာဗ်ာ ေဘာ္လံုးပြဲနားေထာင္ထားတဲ့ လမိုင္းကပါေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကစားေကာင္းတာဗ် တခါသားဆို ေဘာ္လံုးကန္ေကာင္း ေနလိုက္တာ လမ္းမီးလာတဲ့အထိပဲဆိုပါေတာ့ အိမ္ျပန္မယ္လုပ္ရံုရွိေသး အေမက်ိန္လံုးနဲ႔ လိုက္လာၿပီးေဆာ္လိုက္တာ အရႈိး ၄၊၅ ခ်က္ထင္ေရာဗ်ိဳ႕ ေတာ္ေသးရဲ႕ဗ်ာ အေဖရွိေသးလို႕ နင့္မိုဆို အေမေဆာ္တာဒီ့ထက္နာဘို႕ရွိတယ္ ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ကစားတာကိုး။


ခုနကက်ေနာ္ေျပာခဲ့တဲ့ေဘာ္လံုးပြဲကို က်ေနာ္ၾကည့္ရတာ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ဗ် လြပ္လပ္ေရးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲေတြၿပီးတဲ့ည က်ေနာ္တို႕ၿမိဳ႕က ေဘာ္လံုးကြင္းထဲမွာ ညလံုး ေပါက္ျပတဲ့ ေမာ္ကြန္းရုပ္ရွင္ကျပလို႕ၾကည့္ရတာပါ။ အဲ့ဒီညက က်ေနာ္ၾကည့္ရတာ ၃ ပြဲဗ် ျမန္မာနဲ႕အစၥေရးလ္၊ ျမန္မာနဲ႕ထိုင္း ေနာက္တပြဲက ျမန္မာနဲ႕ အင္ဒိုနီးရွား ေတာ္ေတာ္ေကာင္း တယ္ဗ်ာ အစၥေရးလ္နဲ႕ပြဲဆိုေတာ္ေတာ္ကိုေကာင္းတာဗ်ာ ျမန္မာေတြေဘာ္လံုးကန္ေကာင္းတာ အစၥေရးလ္နည္းျပကေတာင္ခ်ီးက်ဴးရတာပါ ေျခသိတ္မကြာေပမဲ့ ေဘာ္လံုးပညာမွာ ျမန္မာသာတယ္ ၂ ဂိုးနဲ႕ျမန္မာႏိုင္တယ္ဗ် လူေကာင္ေတြကလဲ သိတ္မကြာဘူးဗ် အစၥေရးလ္ က မသိမသာေလးပဲ ႀကီးတာပါ ကစားတာေတာ့ နည္းနည္းၾကမ္းတယ္ဗ်ိဳ႕ သူတို႕ကလဲ ခတ္မာမာကစားၾကတာကိုး။ ေနာက္တပြဲက ထိုင္းနဲ႕ဗ် ျပင္းစရာေကာင္းလုိက္တာဗ်ာ ျမန္မာအသင္းက စိတ္ႀကိဳက္ကစားေနတာဗ်ိဳ႕ လူေကာင္ကအစျမန္မာကသာတယ္ဗ် ေဘာ္လံုးပညာပိုင္းဆို ေတာ္ေတာ္ကြာပါတယ္ဗ်ာ က်ေနာ္မတ္မိေနေသးတယ္ ျမန္မာတိုက္စစ္မွဴး က်ေနာ္နံမည္သိတ္မေသခ်ာလို႕ ျမႀကိဳင္လားမသိဘူးဗ် ဂိုးသမားကိုပါလိမ္းၿပီးဂိုးဝမွာ ဂိုးမသြင္းပဲေစာင့္ေနတာဗ်ိဳ႕ တဖက္ဂိုးသမားကမွီလိုမျွီဲငားေျပးလာမွ ေနာက္ျပန္ကန္သြင္း သြားတာေလ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့ပရိသတ္ေတာင္ မနည္းေကာင္းအားေပးၾကတယ္ဗ်ိဳ႕ က်ေနာ္သြားၾကည့္တာက အိမ္ေဘးနားကဝါသနာရွင္ဦးေလးေတြနဲ႕ေလ တခ်ိဳ႕ဟာေတြ က်ေနာ္နားမလည္ရင္ သူတို႕ပဲေျပာျပေပးတာေပါ႕ က်ေနာ္ကလဲအေမးအျမန္းထူမွထူေလ ေနာက္တပြဲက အင္ဒိုနီးရွားနဲ႕ဗ်ိဳ႕ က်ေနာ္အဲ့ဒီျပကြက္ကို အခုထိျမင္ေယာင္ေနေသးတယ္ဗ်ာ ေအးေမာင္ႀကီး ကြင္းလည္ေလာက္ကလွမ္းကန္တာ ဂိုးေထာင့္ထဲကိုလွလွပပဝင္သြားတာဗ် ေမာ္ကြန္းရုပ္ရွင္ထဲမွာ အေနွးျပကြက္လည္းျပန္ျပတာကိုး ထံုးစံအတိုင္းကေနာ္ထခုန္ေတာ့တာပဲဗ်ိဳ႕ ေဘးကလူေတြကသေဘာက်ေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္ဝါသနာၾကီးတဲ့ခေလးတဲ့ ျမန္မာ က ၄ ဂိုးျပတ္ႏိုင္သြားတာပါပဲ ေနာက္ေန႕ၾကမွ ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္က အဲ့ဒီအခ်ိန္က တံခြန္ဗ် အားကစားဂ်ာနယ္ေလ လွန္ဖတ္ေတာ့မွ က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာအသင္းက ကမၻာအိုလံ ပစ္ပြဲမွာေတာင္ အသန္႕ရွင္းဆံုးဆုရခဲ့တာေလ အုပ္စုပြဲမွာ ကမၻာ့ဖလားျပန္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုအသင္းကို ၁ ဂိုးတည္းနဲ႕ကပ္ရႈံးခဲ့တာလို႕သိခဲ့ရတာပါ။
အဲ့ဒီ့ေခတ္က ေတာင္ကိုးရီိးယားပတ္ခ်ံဳဟီးဖလား၊ မာေဒးကားဖလား၊ ဆီးဂိမ္းေရႊတံဆိပ္၊ အာရွေရႊတံဆိပ္ေတြ မနည္းရခဲ့တာပါ။ ရလာတိုင္းလည္း ေရဒီယိုက ေဒၚအမာစိန္သီဆိုထားတဲ့ တို႕ဗမာႏိုင္ၿပီဆိုတဲ့သီခ်င္း ေရဒီယိုရွိတဲ့အိမ္တိုင္းဝဲခဲၾကတာကလား ျမန္မာေဘာ္လံုးအသင္း ေအာင္ျမင္ခဲ့တာဟာ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ေလာက္ကစတာပါပဲ လြပ္လပ္ေရးရၿပီး ပါလီမန္အစိုးရေတြေခတ္မွာ ျမန္မာ့လူေနမႈစံနစ္၊ အားကစားစံနစ္တက်ပ်ိဳးေထာင္မႈ၊ ေနာက္ဆံုး အစားအေသာက္၊ အေနအထိုင္ကအစ အာရွမွာအေတာ္အတန္အဆင့္အတန္းရွိခဲ့တာကိုး ဒီေတာ့ အားကစားမွာလဲ တစ္စံုတရာတိုးတက္လာခဲ့တာေပါ႕ အားကစားဆိုတာဟာ၊ အားကစားသမားေကာင္းေတြ ေပၚထြက္ဘို႕ဆိုတာဟာ အားကစားကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလိုက္စားႏိုင္တဲ့ လူေနမႈအေျခ အေနရွိဘို႕လိုသလို တိုင္ျပည္ရဲ စီးပြားေရးအဆင့္အတန္း၊ အားကစားအေပၚမွာ အစိုးရရဲ႕ပံပိုးမႈ တနည္းအားျဖင့္ Good Governance ေကာင္းမြန္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြရွိမွာသာ တိုင္းျပည္အားကစားတိုးတက္တာပါ။ ျမန္မာအသင္း ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ေလာက္အထိေအာင္ျမင္ တာဟာ လြပ္လပ္ေရးရၿပီး ၁၂ ႏွစ္ေလာက္ မွန္မွန္ကန္ကန္ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အားကစားျပဳစုပ်ိဳးေထာင္မႈေတြရဲ႕ အသီိးအပြင့္ကို ၁၉၅၈ ေလာက္ကစၿပီး ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ေလာက္အထိ ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ေအာင္ျမင္ခဲ့တာပါ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ ဦးေနဝင္း စစ္အုပ္စုကတိုင္းျပည္အာဏာကိုသိမ္းခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္းမႈေတြျဖစ္ စစ္အုပ္စုရဲ႕ကိုယ္က်ိဳးရွာမႈ ဒါေတြျဖစ္ခဲ့တာေတာင္ ပါလီမန္ေခတ္ကေကာင္းခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံရဲ့အားကစားအဆင့္အတန္း၊ အားကစားသမားေကာင္းေတြ လက္က်န္ရွိေနေသးေတာ့ ျမန္မာအသင္း ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ေလာက္အထိေအာင္ျမင္ခဲ့တာပါ။့ ဒီေနာက္ပိုင္း မဆလစစ္အုပ္စုေအာက္မွာ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးက်၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္းႏွိမ့္ လာဒ္ေပး၊လာဒ္ယူေတြထြန္းကား၊ ႏိုင္ငံတကာနဲ႕ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္တဲ့ အားကစားအစီ အစဥ္ေတြမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး ျမန္မာေဘာ္လံုးအသင္း က်သြားေတာ့တာပါပဲ။
၁၉၈၈ခုႏွစ္ၾကေတာ့ စစ္အုပ္စုလက္သစ္ေတြကပဲ တိုင္းျပည္အာဏာကို သိမ္းလိုက္ၾကျပန္ေရာ စစ္အုပ္စုလက္ဆုတ္စာနဲ႕အေပါင္းအပါတခ်ိဳ႕ခ်မ္းသာသြားၿပီး လူအမ်ားစုႀကီးကပိုလို႕ေတာင္ ဆင္းရဲသြားတာပါ။ က်ေနာ္တို႕အရြယ္ေကာင္းမွီခဲ့တဲ့ မဆလ ေခတ္ထက္ေတာင္ ပိုဆိုးေနေသးေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္အားကစားတိုးတက္ႏိုင္ေတာ့မလဲ အားကစားလိုက္စားမဲ့ လူငယ္ေတြမွာ အလုပ္၊ေငြ၊ စားဝတ္ေနေရး ေတြအတြက္လံုးပန္းေနၾကရတာကလား ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းျပည္ေတြကို တရားမဝင္ေရာ၊ တရားဝင္ေရာ မနည္းေကာင္းထြက္ေနၾကေတာ့ အားကစားသမားေကာင္းေပၚထြက္ဘို႕ဆိုတာေတာ့ဗ်ာ အကင္းတဖုတ္ဖုတ္လို႕ ဆိုရမလားပဲ ဒါေတာင္စစ္အုပ္စုတက္လာေတာ့ အရွက္မရွိ ျမန္မာ့အားကစား ကမၻာကိုလႊမ္းရမယ္တဲ့ဗ်ာ တပြဲတိုးေလးေတြလုပ္ေသးသဗ် ၁၉၉၁ ေလာက္မွာစတာ တိုင္းျပည္ကို ေစတနာရွိိလို႕ေတာ့မဟုတ္ဘူးဗ် သူတို႕ႂကြားလံုးကို ကာမိယံုေလာက္ျဖစ္ေအာင္ ေဒသတြင္းၿပိဳင္ပြဲေလးေတြမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဲ့ဒီအခ်ိန္က အေကာင္းဆံုးေဘာ္လံုးသမားတခ်ိဳ႕ (မ်ိဳးလိႈင္ဝင္း၊ သန္းတိုးေအာင္၊ၾကည္လြင္၊တင္ျမင့္ေအာင္၊ေအာင္ႏိုင္၊ေအာင္ထြန္းထြန္း) စသည္ျဖင့္ေပါ႕ဗ်ာ ေနာက္ၿပီး ဂါးဘေလာက္တို႕ ဝါနာ တို႕လိုနည္းျပေကာင္းေတြငွားလိုက္ေတာ့ နဂိုလ္က ေဘာ္လံုးအေျခခံ ရွိခဲ့တဲ့ နိုင္ငံဆိုေတာ့ ၁၉၉၃ ဆီးဂိမ္းမွာ ေငြတံဆိပ္ေလးရေသးတယ္ေလ က်ေနာ္ျမင္တာက ဒါေတာင္ စစ္အုပ္စုပံပိုးတယ္ဆိုတာထက္ ေဘာ္လံုးသမားေတြရဲ႕ က်ိဳးစားမႈ နည္းးျပရဲ႕ဗ်ဴဟာေကာင္းမႈ၊ေဘာ္လံုးပြဲတပြဲျခင္းစီမွာရွိတတ္တဲ့ အုပ္စုေခ်ာင္မႈ၊ ႀကံၾကမၼာအလွည္းေပးတာေတြေၾကာင့္သာ ေငြတံဆိပ္ရခဲ့တာပါ (အဲ့ဒီအခ်ိန္က ေဘာ္လံုးသမားေတြ၊ နည္းျပေတြကိုေတာ့ခ်ီးက်ဴး ပါတယ္ဗ်ာ) ဒါေပမဲ့ တကယ္အေျခခံေတြကိုမတည္ေဆာက္ႏိုင္ေတာ့ ထိုင္း ကိုမႏိုင္ဘူးေလ ၁၉၉၅ လည္းၾကေရာ အဲ့ဒီႏွစ္မွ ၿပိုင္ပြဲလာဝင္တဲ့ ဗီယက္နမ္ကို ဆီမီးမွာ ရႈံးေရာမလား ရႈံးလည္းရႈံးေရာ ေဘာ္လံုးသမားေတြကိုအပစ္တင္ ေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ ဘာျဖစ္တယ္ ဘယ္သူဘာျဖစ္တယ္ေပါ႕ေလ ဗီယက္နမ္က အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း PRO ေဘာ္လံုးၿပိဳင္ပြဲေတြေျပာင္းလုပ္လိုက္ေတာ့ ေဟာ.. ဒီႏွစ္ (၂၀၀၈) အရင္က ( Tiger Cup) ယၡဳ (Suzuki) ဖလား ထိုင္းကိုႏိုင္ၿပီး ဗီယက္နမ္ရသြားေရာမလား ဒီေတာ့ဗ်ာ တိုင္ျပည္တခုရဲ႕ အားကစား တိုးတက္လာဘို႕ဆိုတာ လူေတြရဲ႕ စားဝတ္ေနေရးအဆင္ေျပမႈ၊ စီးပြားေရးစံနစ္ေကာင္းမြန္တိုးတက္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးတည္ ၿငိမ္မႈ၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္းျမင့္မားမႈ စတာေတြမရွိပဲ ဘယ္လိုမွမတိုးတက္ႏိုင္ပါဘူး ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ Good Governance ေကာင္းမြန္တဲ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစံနစ္မရွိလို႕ကေတာ့ အာဏာရွင္အုပ္စိုးမႈေအာက္မွာ တိုင္းျပည္အားကစားမတိုးတက္ပါဘူး။

(ရွိတဲ့ေခတ္စံနစ္ေအာက္မွာ အခက္အခဲအၾကပ္အတည္းေတြ၊ မျပည့္စံုမႈေတြ မြန္းၾကပ္မႈ ေတြေအာက္မွာ ဝါသနာအရကစားေနၾကတဲ့ ျမန္မာေဘာ္လံုးသမားေတြကို စာနာရင္း။)

ဂင္ႀကီး


4 comments:

ေကာင္းကင္ကို February 19, 2009 at 1:58 AM  

ျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြကုိ သနားမိတယ္ဗ်ာ။ အရင္တုန္းက ကုိယ္မၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေအာင္ပြဲေတြကုိလည္း လြမ္းသြားတယ္။

မမသီရိ February 19, 2009 at 3:34 AM  

အစ္ကို ေရ...က်မ လဲ ငယ္ငယ္ ေဘာသရဲ လို႕ ေခၚခံ ရတဲ့ထိ ေအာ္ခဲ့ ထခုန္ခဲ့ ဖူးတယ္...ေစာေစာ ပိုင္းေတြ မဟုတ္ေပမဲ့..သန္းတိုးေအာင္ တို႕ ေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ တို႕ ေခတ္ေပါ့ ေနာ.... ေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ အနီကဒ္ ျပခံရျပီး ဂိုးေစာင့္ မရွိပဲ ကန္ခဲ့ရတဲ့ ကာလ တစ္ခု ကိုလဲ အေသအခ်ာ မွတ္မိတာေပါ့..
လိုင္းတို ေရဒီယိုေလး က တိုက္ရို္က္နားေထာင္ေနရင္း..ေဒါသေတြ ထြက္ျပီး.. တညလုံး အိပ္မရခဲ့ တဲ့.ကာလေတြ ေလ....
ခုမ်ားေတာ့ လဲ....
ျမန္မာေဘာလုံး အဖြဲ႕...ဘယ္ႏိုင္ငံ သြား ကန္ၾကမလို႕ တဲ့ ဆို..ေအာ္ ဟုတ္လား ဆိုတဲ့ ..အာေမဒိတ္ က လြဲ လို႕..ပိုျပီး စိတ္မ၀င္စား မိေအာင္ က်င့္ထားေတာ့ တယ္..
မခံ စားႏိုင္လို႕ ပါ..

ေနာ္မန္ February 19, 2009 at 3:59 AM  

ရဲေဘာ္ႀကီး ေရ

ဘယ္ေလာက္ေဘာလုံးဝါသနာႀကီးလဲဆိုရင္.....

PNO ( ပအို႔ဝ္ျဖဴ နယ္ေျမ ) ေဆာင္းဖို႔ ေက်း႐ြာ ေဘာလုံးကြင္းမွာ ဦးဂင္ နဲ႔ က်ေနာ္ တဖက္ တသင္း စီ ကစားခဲ႔ၾကတာကို အေျပးအလႊား
သတိရမိပါရဲ ႔ ဗ်ာ။

ေဆာင္းယြန္းလ February 19, 2009 at 9:52 PM  

က်ေနာ္လည္းအကို႔လိုပဲ အားလံုးကိုေမ့ၿပီးေတာ့ကိုကန္လိုက္တဲ့ေဘာလံုး တဝုန္းဝုန္းပါပဲဗ်ာ....ၿမန္မာေဘာလံုးအသင္းၾကီး ေအာင္ပြဲေတြနဲ႔ေဝးခဲ့တာၾကာလွပါၿပီအကိုေရ....

  © ဦးဂင္ႀကီး ျမန္မာ သို႕မဟုတ္ ေတာ္လွန္ဘေလာ္ဂါ ၂၀၀၈

ေအာက္မွ အေပၚသို႕